Sinterklaas

Het is bijna sinterklaas...

Gek idee om hier nu als blanke tussen de donkere Keniaantjes te zijn.

Ik denk aan de discussie in Nederland, die zo verschrikkelijk veel tijd in beslag neemt en volgens mij ook veel verziekt elk jaar.

Als iedereen voor elk zwart woord een euro in een pot gooit en dat aan een klein project in een of ander land doneert, vermoed ik dat we veel meer bezig zijn met gelijkheid dan met welke discussie over de sint en de pieten dan ook!!!

In ieder geval iedereen in Nederland veel plezier
dan hebben wij het hier :)

Number 1

Dit weekend heb ik internet, gistermiddag en avond mailen, skypen en chatten met Nederland en tussendoor dingen opzoeken voor het project, programma's downloaden en muziek zoeken die hier populair is bij de locals. Absolute topper van het moment: Diamond, Number 1 klik hier
Er zijn nog wel meer mooie nummers maar niet alles staat op youtube helaas.
voor mij niet erg sinds Jeofrey zon beetje alles en iedereen kent hier en overal voor kan zorgen.

Elke dag als ik door het dorp loop of als ik achter op een pikipiki of in een tucktuck door het land rij voelt het als een voorrecht dit te mogen beleven.

Vanmorgen heel vroeg opgestaan en met Jeofrey op pad.
Lopend door de bush, de dorpjes en langs de weg naar het strand.
Langs een dierpark lopend dacht Jeofrey dat het leuk zou zijn om er rond kerst met mijn familie in te gaan.
en als je wordt aangevallen door een of ander dier dan krijg je gewoon je entreegeld terug...

Soda drinken op het strand, 50 cent voor 2 stoelen om op te zitten onder de palmbomen en 60 cent voor een soda, alles bij elkaar dus 170 shilling (1 euro 50) bijna een dagloon voor Jeofrey...

daarna met de tucktuck naar het ziekenhuis voor een bloedtest om te kijken of ik nog malaria in me bloed heb. Met de dokter heb ik inmiddels een goed contact en ook de zuster, de administratieve kracht en de man van het laboratorium kennen me nog van de overnachting daar.

Gelukkig geen spoor meer van malaria, wel vindt de dokter dat ik ms beter preventief malaria pillen kan gaan slikken.... slik!!!!
mja, ik heb Roos belooft om dit keer te doen wat de dokter zegt, dus Roos <3, ik ga braaf aan de malarone vanaf vandaag of morgen :)

Lopend langs de bank, geld halen... wat ben ik toch rijk!!!!

Door naar de supermarkt, voor een week ingeslagen, water, cola, brood, jam, groente en fruit en voor Jeofrey wat spulletjes, (Voor de somma van een maandloon van een arbeider hier....) en met de taxi terug naar huis.


Onderweg een paar kids van het project opgepikt die ook altijd graag een stukje meerijden, helpen met de spullen in huis zetten en dan standaard cola en koek of snoep krijgen.
Ik vroeg of ze wilden zwemmen, maar dat kon niet omdat de cleaner net was geweest en rommel in het water heeft gegooid waarna het effe moet oplossen.
Jammer voor de jongens...
naja andere keer dan maar weer

Nu rustig middagje en vanavond misschien naar de coctail party via internations waar ik me in Nederland al voor had ingeschreven...

het leven is een kadootje!!!!

Kenia

Een aapje, de vissers, de piki piki en de tuktuk, alles voor een paar centen

Het project

Spelen, het haar doen, het optreden , de drummer en de toeschouwers

Het klaslokaal van het project voor extra les, spelletjes, toespraken en als eetzaal  voor 47 kids

De keuken (doet me denken aan het keukentje van onze portugeese buurvrouw 27 jaar geleden) en eten maken 

 

Wij kunnen kiezen…
 

Als je weinig geld hebt ga je op zoek naar vlees

voor de liefhebbers nederlandse les bij mij thuis en daarna spelen, zwemmen en zwemles.
 

 

Een  local zal ik niet worden. want ik kom uit Nederland…

liefs van mij

Verwend

Ik voel me een bevoorrecht mens
dat ik de lef en de mogenlijkheid heb om dit allemaal te mogen meemaken, beleven en ervaren..
Ik zou wensen dat iedereen de kans en de lef had...
Het maakt mij nog rijker!!!
liefs van mij

Malaria

De belangrijkste rede dat ik tot nu toe tropische landen heb gemeden was de angst voor malaria en niet alleen de ziekte maar ook de medicijnen die je dan moet nuttigen om weer beter te worden.
Als ik ergens bang voor ben in een tropisch land, dan is het wel voor malaria.
Als er iemand niet van pillen houdt ben ik het wel ;)

Maja waar je bang voor bent....
Ik dacht vorige week dinsdag dat ik enkel zwaar verkouden was geworden door alle stof en rook wat ongemerkt je luchtwegen in sluipt, nou ja ongemerkt... ik voelde het na een paar dagen hier al kriebelen in mijn keel.
Het werd niet vanzelf beter en met wat koorts erbij stonden de locals hier erop dat ik voor onderzoek naar het ziekenhuis zou gaan..
Malaria kon het volgens mij niet zijn. Ik had nog geen mug gezien en gevoeld, dus suf van de koorts maakte ik me gelukkig niet druk. Eigenlijk maakte ik me ook nauwelijks zorgen toen onderzoek uitwees dat het wel degelijk malaria was.

Nou schijnt 1 van de symptomen te zijn dat het je allemaal niet veel meer kan schelen, als ze je maar met rust laten, gelukkig lieten "ze"  me niet met rust. Nadat ik de hele nacht thuis had liggen hoesten en bovendien geen trek meer had in eten noch drinken, besloten Nancy, Wallis, Eunice en Jeofrey dat ik maar beter een nachtje in het ziekenhuis kon blijven, waar de nachtzuster gezellig bij me op de kamer kwam slapen en de dokter 's morgens vroeg zijn werkshirt kwam strijken. Achter mijn bed was de voorraadkast en door het raam kon ik op straat kijken waar het leven van Mtwapa aan me voorbij ging.
Ik ging gelijk aan het infuus met vocht, malaria killers en de nodige antibiotica.
Verdere details zal ik jullie besparen

Eigenlijk mocht ik nog wel een nacht blijven maar ik vond 1 nachtje wel genoeg en met de nodige instructies en de belofte dat ik nog 3 dagen terug zou komen voor een antibiotica injectie mocht ik weer naar huis.

Het is nu een kleine week later. Ik voel me weer helemaal gezond en volgens de kenners hier heb ik nu de nodige resistentie opgebouwd dus weer de twijfel of ik nu wel of niet de meegenomen malarone zal gaan slikken. ( Ik heb keurig voor 3 maanden meegenomen en er nog geen pil van geslikt)

Het was Shannen allemaal teveel geworden, die besloot bij de dokter en zijn gezin te gaan logeren om daar weer wat tot rust te komen. Ze heeft besloten daar te blijven en dus heb ik het huis voor me alleen.

Maandagmorgen

Week 3 van mijn verblijf in Kenia

Wat een prachtige mensen en wat een ongelooflijk indrukwekkende manier van leven.

In de auto van het vliegveld naar hier wenste ik heel even dat ik gewoon tourist mocht zijn en blijven. Door de chaos, de armoede, de rommel langs de kant van de weg heen rijden en pas stoppen bij een mooi hotel met zwembad en schone stranden. 

Een kort uitstapje naar een goed geselecteerd dorp, waar locals in prachtige kleren met mooie lijven de mooie kant van arm Kenia zouden laten zien, horen, proeven en ruiken en dan snel weer terug naar het hotel voor een frisse duik en een gezonde schone maaltijd. 

Vervolgens de natuur in op zoek naar wilde dieren en prachtige vergezichten en dan met een voldaan gevoel  weer naar huis.

De gemiddelde tourist was nu ongeveer weer naar huis gegaan en ik ben blij dat ik de tijd heb om het leven hier een poosje mee te leven, hoewel het verschil groot is en zal blijven tussen ons leven en dat van onze buren.

Het straatleven ziet er heel anders uit als in Nederland, (in vergelijking met hier is er in Nederland nauwelijks straatleven)…

De ongelooflijke stroom mensen die lopend de dag beginnen, de kleine busjes die op de hoofdweg kriskras door elkaar rijden om zo snel mogelijk van A naar B te komen met zoveel mogelijk passagiers. In de kleinere dorp straatjes de brommers die voor een paar shilling mensen vervoeren over de hobbelige zandwegen, met 1 tot 3 passagiers achterop.

Ons riante huis staat aan de rand van een dorp met plaggenhutten, midden in het dorp is het project. De mensen leven buiten, koken op piepkleine vuurtjes en verbranden het weinige vuil wat ze hebben er ongeveer naast (vooral plastic). Er zijn veel kleine kinderen en door het dorp lopen kippen met kuikens, geiten met jongen, een paar magere honden en hier en daar een eend.

Op zondagmorgen gaan overal de mensen naar de kerk of de moskee, waar ze 2 uur of langer doorbrengen met bidden zingen en luisteren naar de preek van de voorganger.

Het is nu maandag morgen, de dag begint. Op de een of andere manier ga ik hier vanzelf eerder naar bed en sta ik eerder op.

Rustig wakker worden met thee en jus, effe zwemmen, wat eten en zomerse kleren aan en dan lopend door het dorp naar het project.

Maandag

We zijn hier nu bijna een week.

Ik neem nog niet echt de tijd om op mijn blog te schrijven.
Vooral omdat ik me heb voorgenomen om niet zoveel meer op de laptop te doen en meer te gaan genieten van het hier en nu en de laptop brengt me toch vaak ergens waar ik niet ben.

lieve groetjes voor iedereen
kuskus