ben ik weer
:)
Morgen gaat
de dongel weer terug naar Shannen.
Ik ben
aardig bijgepraat met Nederland en verheug me, verslavings gevoelig als ik ben,
weer op een poos minimaal internet.
Nog steeds
kijk ik mijn ogen uit en hoewel het een uitdaging blijft is het volop genieten achter op de brommer over de
zandpaadjes van het dorp, met of zonder plassen.
Ook met de
minibus over de drukke hoofdweg blijft een avontuur. Alles lijkt kris kras door
elkaar te rijden en toch zijn er wel
degelijk regels op de weg.
De
brutaalsten,de sterkste auto’s en degenen met de meeste lef hebben voorrang en dan maakt het ook niet uit van welke kant je inhaalt of wie je ermee de weg af drukt...
Doordat ik
hier al ruim een maand ben, krijg ik steeds meer mee van de keniaanse overtuigingen dat we zelf niet zoveel te zeggen hebben
over alles en als God het wil leven we korter of langer met meer of minder
eten enzo…
Dat maakt
het in ieder geval een stuk relaxter achter op de brommer en in de minibus waar
je zoiezo niet veel te vertellen hebt over veiligheid en risicos…
Gister met
Roda en de kids naar de kerk.
Veel jonge mensen met kinderen. Zo oud en
grijs als in een gemiddelde Nederlandse
kerk heb ik ze hier niet gezien.
Of er zijn niet
zoveel oude mensen,of het spreekt de
jongere mensen meer aan…
Het gaat er
in ieder geval heel anders aan toe dan in Nederland.
Wat een gezellige bende in de kerk.
Er wordt
gepreekt, gezongen, gedanst, gelachen en gehuild door zowel de volwassenen als de kinderen
Baby”s
krijgen de borst, de kleintjes spelen met het zand van de grond anderen zitten of slapen op een oude mat
die er speciaal voor is neergelegd.
Ik bedacht
me dat het onze voorvaderen waren die
het Christendom hier introduceerden.
Daarna naar
Mombasa centrum met Jeofrey en Roda. Door de kleine volle marktstraatjes en de oude wijken van de stad. Hier en daar lopen kippen en soms
zie je een paar koeien door de straten slenteren.
Uitrusten op een dikke muur, met de stille oceaan voor ons en fort
Jesus in de rug.
Fort Jesus
is een oud fort van waar uit de Portugezen in vroegere tijden Afrikaanse slaven
verscheepten naar de nieuwe wereld…
Nog geen
half jaar terug las ik een aangrijpend boek over een slaven meisje en hieraan terugdenkend lliepen de rillingen over mijn rug.
Er blijft
veel tegenstrijdig.
Ook als ik
op de markt de vele tweede hands kleren en schoenen zie die voor een paar
centen van eigenaar wisselen (Als ik goed zoek kan ik mijn eigen afdankertjes hier terugkopen)
bedenk ik me
hoe bijzonder het in mijn ogen verdeeld is in de wereld.
er is veel over te zeggen...
vooral vraag ik mij af of wij nou rijker of armer zijn...
