maandag 18 november 2013

Malaria


De belangrijkste rede dat ik tot nu toe tropische landen heb gemeden was de angst voor malaria en niet alleen de ziekte maar ook de medicijnen die je dan moet nuttigen om weer beter te worden.
Als ik ergens bang voor ben in een tropisch land, dan is het wel voor malaria.
Als er iemand niet van pillen houdt ben ik het wel ;)

Maja waar je bang voor bent....
Ik dacht vorige week dinsdag dat ik enkel zwaar verkouden was geworden door alle stof en rook wat ongemerkt je luchtwegen in sluipt, nou ja ongemerkt... ik voelde het na een paar dagen hier al kriebelen in mijn keel.
Het werd niet vanzelf beter en met wat koorts erbij stonden de locals hier erop dat ik voor onderzoek naar het ziekenhuis zou gaan..
Malaria kon het volgens mij niet zijn. Ik had nog geen mug gezien en gevoeld, dus suf van de koorts maakte ik me gelukkig niet druk. Eigenlijk maakte ik me ook nauwelijks zorgen toen onderzoek uitwees dat het wel degelijk malaria was.

Nou schijnt 1 van de symptomen te zijn dat het je allemaal niet veel meer kan schelen, als ze je maar met rust laten, gelukkig lieten "ze"  me niet met rust. Nadat ik de hele nacht thuis had liggen hoesten en bovendien geen trek meer had in eten noch drinken, besloten Nancy, Wallis, Eunice en Jeofrey dat ik maar beter een nachtje in het ziekenhuis kon blijven, waar de nachtzuster gezellig bij me op de kamer kwam slapen en de dokter 's morgens vroeg zijn werkshirt kwam strijken. Achter mijn bed was de voorraadkast en door het raam kon ik op straat kijken waar het leven van Mtwapa aan me voorbij ging.
Ik ging gelijk aan het infuus met vocht, malaria killers en de nodige antibiotica.
Verdere details zal ik jullie besparen

Eigenlijk mocht ik nog wel een nacht blijven maar ik vond 1 nachtje wel genoeg en met de nodige instructies en de belofte dat ik nog 3 dagen terug zou komen voor een antibiotica injectie mocht ik weer naar huis.

Het is nu een kleine week later. Ik voel me weer helemaal gezond en volgens de kenners hier heb ik nu de nodige resistentie opgebouwd dus weer de twijfel of ik nu wel of niet de meegenomen malarone zal gaan slikken. ( Ik heb keurig voor 3 maanden meegenomen en er nog geen pil van geslikt)

Het was Shannen allemaal teveel geworden, die besloot bij de dokter en zijn gezin te gaan logeren om daar weer wat tot rust te komen. Ze heeft besloten daar te blijven en dus heb ik het huis voor me alleen.

4 opmerkingen:

  1. Hoi Mirjam, zo zie je dat ieder nadeel ook zijn voordeel kan hebben. Nu heb je resistentie opgebouwd. Nou, ik volg je hoor. Interessant om te lezen en te zien wat je daar allemaal meemaakt in Kenia. Hou je goed en de herfstgroeten vanuit Hoogkarspel,
    Nel

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Mirjam. Wat goed dat er mensen zijn die op je letten en dat je daardoor snel in het ziekenhuis geholpen kon worden! ik weet niet of je genoeg resistent bent, anders zou ik toch maar gaan slikken. Gezondheid is nummer 1! (gewoon doen!)
    Groetjes van Anneke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Mirjam,
    Ik sta erop dat je die pillen gaat slikken. Ben je nu helemaal!!
    xxx

    BeantwoordenVerwijderen