maandag 2 december 2013

Kerk en markt




ben ik weer :)
Morgen gaat de dongel weer terug  naar Shannen.

Ik ben aardig bijgepraat met Nederland en verheug me, verslavings gevoelig als ik ben, weer op een poos minimaal internet.

Nog steeds kijk ik mijn ogen uit en hoewel het een uitdaging blijft is het volop genieten achter op de brommer over de zandpaadjes van het dorp, met of zonder plassen.
Ook met de minibus over de drukke hoofdweg blijft een avontuur. Alles lijkt kris kras door elkaar te rijden en toch zijn er wel degelijk regels op de weg.
De brutaalsten,de sterkste auto’s en degenen met de meeste lef hebben voorrang en dan maakt het ook niet uit van welke kant je inhaalt of wie je ermee de weg af drukt...

Doordat ik hier al ruim een maand ben, krijg ik steeds meer mee van de keniaanse overtuigingen dat we zelf niet zoveel te zeggen hebben over alles en als God het wil leven we korter of langer met meer of minder eten enzo…
Dat maakt het in ieder geval een stuk relaxter achter op de brommer en in de minibus waar je zoiezo niet veel te vertellen hebt over veiligheid en risicos…

Gister met Roda en de kids naar de kerk. 
Veel jonge mensen met kinderen. Zo oud en grijs als in een gemiddelde Nederlandse kerk heb ik ze hier niet gezien.
Of er zijn niet zoveel oude mensen,of het spreekt de jongere mensen meer aan…

Het gaat er in ieder geval heel anders aan toe dan in Nederland.
Wat een gezellige bende in de kerk.
Er wordt gepreekt, gezongen, gedanst, gelachen en gehuild door zowel de volwassenen als de kinderen
Baby”s krijgen de borst, de kleintjes spelen met het zand van de grond anderen zitten of slapen op een oude mat die er speciaal voor is neergelegd.

Ik bedacht me dat het onze voorvaderen waren die het Christendom hier introduceerden.

Daarna naar Mombasa centrum met Jeofrey en Roda. Door de kleine volle marktstraatjes  en de oude wijken van de stad. Hier en daar lopen kippen en soms zie je een paar koeien door de straten slenteren.
Uitrusten op een dikke muur, met de stille oceaan voor ons en fort Jesus in de rug.
Fort Jesus is een oud fort van waar uit de Portugezen in vroegere tijden Afrikaanse slaven verscheepten naar de nieuwe wereld…

Nog geen half jaar terug las ik een aangrijpend boek over een slaven meisje en hieraan terugdenkend lliepen de rillingen over mijn rug.

Er blijft veel tegenstrijdig.

Ook als ik op de markt de vele tweede hands kleren en schoenen zie die voor een paar centen van eigenaar wisselen (Als ik goed zoek kan ik mijn eigen afdankertjes hier terugkopen)
bedenk ik me hoe bijzonder het in mijn ogen verdeeld is in de wereld. 

er is veel over te zeggen...
vooral vraag ik mij af of wij nou rijker of armer zijn...

1 opmerking:

  1. Lieve Mirjam,

    Wat een mooie verhalen! Fijn dat je er zo van kan genieten. Heel leuk om te lezen.

    Liefs,
    Francis

    BeantwoordenVerwijderen